«Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής, μπορεί να με διαβάσει. Αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής, όχι».

Γ. Λ.

Αρχική Σελίδα Βιβλιογραφία Βιογραφικό Μεταφράσεις English/Français

Γιάννης Λειβαδάς: Πειραματικό μπορεί

[προδημοσίευση από τον τόμο δοκιμίων και σημειωμάτων "Ανάπτυγμα", εκδόσεις Κουκούτσι, χειμώνας 2015].

Πειραματικό μπορεί να χαρακτηριστεί ένα κείμενο που ο δημιουργός του συνθέτει φαινόμενα Λόγου όπου οι δοκιμές και οι απόπειρες συνιστούν την αιτία και τον λόγο ύπαρξης του κειμένου. Δηλαδή, δεν είναι πειραματικό ένα κείμενο που μας ξαφνιάζει λόγω υστέρησης κουλτούρας ή άγνοιας της ιστορίας της λογοτεχνίας - ένα κείμενο που προσδιορίζεται ως τέτοιο από τον σχολιασμό που δέχεται. Σε σχέση με το πειραματικό κείμενο κάθε σχόλιο αντιμετωπίζει εκ προοιμίου αδυναμία απτής κριτικής. Αυτή η, προσωρινή ή διαρκής, αδυναμία κριτικής επί του πειραματισμού καταδεικνύει το αληθές του πειράματος.

Αρχείο Τσαρλς Μπουκόβσκι

Είναι γνωστή η αστοχία των κρίσεων της ελληνικής κριτικής και σημειογραφίας σχετικά με το έργο του Τσαρλς Μπουκόσβκι. Η μετάφραση του τόμου "Portions From A Wine-Stained Notebook" όμως, η οποία περιέχει, μεταξύ άλλων, και κείμενα δοκιμιακού χαρακτήρα του ιδίου, θα στείλει αναψοκοκκινισμένους πολλούς ποντικούς στα λαγούμια τους. 
Η αναμενόμενη προσπάθεια της βεβιασμένης "αναθεώρησης" θα είναι, όπως πάντοτε, εντυπωσιακή. Ίσως ακόμη και καταδικαστική για τους διαβόητους αργόσχολους γραφιάδες που επιδίδονται στην κειμενική κοπτο-ραπτική.
Οι δύο τόμοι του Τσαρλς Μπουκόβσκι (
Portions From A Wine-Stained Notebook και Absence of the Hero) που περιέχουν ανέκδοτα κείμενα και δοκίμιά του θα κυκλοφορήσουν από τις εκδόσεις Ηριδανός.







L'aube est brisant
mais pas aussi mélodique /
dit le merle.

Y. Livadas
Paris 23/06/2012/05:14

Gertrude Stein / Bob Kaufman / Russell Edson

Στο Vakxikon.gr / Μεταφράζει ο Γιάννης Λειβαδάς
http://www.vakxikon.gr/content/view/1244/5792/lang,el/











Γιάννης Λειβαδάς: Δούρειος ιπποπόταμος

Απόσπασμα από τον υπό έκδοση τόμο: "Κείμενα Από Παντού"

Άμα δεν έχεις να κάνεις κάτι καλύτερο μπορείς να τερματίσεις τη σκέψη σου. Εκεί θα ανακαλύψεις ότι το ζήτημα, για όσους αναζητούν ζητήματα βέβαια, είναι ο απόλυτος αναγνώστης. Ο απόλυτος κριτής, ή και κριτικός (καλός είναι και αυτός), ο απόλυτος γνώστης της κάθε σου αράδας που είναι ταυτόχρονα και τα δυο ή, έστω, ένα από τα δυο.
Αυτός ο άνθρωπος, πλασμένος με απόλυτα έντεχνο τρόπο μέσα στη φαντασία σου, ακόμη πιο έντεχνα κι από τον τρόπο που γράφεις, είναι ένας φωστήρας που ακτινοβολεί όλους τους φόβους και όλες τις ελπίδες σου.
Είναι αυτός που έχει βαρεθεί τη ζωή του και ασχολείται με τα βιβλία των υπολοίπων, κάποιος που αρνείται να γράψει αυτά που αραδιάζεις πολύ απλά επειδή τα κατέχει και δεν τους δίνει και τόση σημασία, και ακριβώς γι’ αυτό, είναι ο άνθρωπος που διαβάζει με τον πιο ευρηματικό και εσωτερικό τρόπο τους δικούς σου στίχους, τα δικά σου ποιήματα, τις δικές σου ποιητικές συλλογές και ορισμένων άλλων ακόμα.
Η μοναδικότητα αυτού του απόλυτου αναγνώστη, ενός απίστευτου κριτικού που δεν υπάρχει τομέας όπου να χωλαίνει, είναι αναμφισβήτητη. Περιέργως αυτήν την μοναδικότητα την ασπάζονται και την αποδέχονται και άλλοι, κάποιοι καταραμένοι θεομπαίχτες που θεωρούν τα ποιήματα ανάξια λόγου.
Ο μοναδικός, ο απόλυτος αναγνώστης υπάρχει πιθανότητα να ταυτίζεται κατ’ έναν τρόπο με εκείνες τις ιερές μορφές της θρησκευτικής ζωγραφικής στην άπω ανατολή: ο αναγνώστης σου έχει έξι χέρια, τέσσερα πόδια και δώδεκα κεφάλια, κάθε ένα απ’ αυτά στρίβει και σε διαφορετική γωνία, όπου σκοντάφτει πάνω σε διαφορετικό ποίημα. Μπορεί ακόμα κάποιο από τα κεφάλια να καταστρέφει ποιήματα.
Υπάρχουν και ποιητές που αδιαφορούν για τα ποιήματα, απεχθάνονται το να μην έχεις να κάνεις κάτι καλύτερο από το να αναζητείς το μονοκινητήριο αεροπλάνο με το οποίο κατέβηκε ο Χριστός στη γη, ή το χρυσό πατίνι του διαβόλου που στερεύει το μελάνι κάθε φορά που βρίσκεσαι στα πρόθυρα της δημιουργίας του απολύτου ποιήματος. Που δεν διαθέτουν την φαντασίωση εκείνου του αναγνώστη που τα μάτια του πετούν σπίθες και η κεφαλή του ακτινοβολεί από την απομύζηση των λέξεων.
Ο συντονισμός με τις άδειες καρέκλες.


Andres Chaparro, a painter of jazz

“I am not pursuing perfection through my paintings; rather I strive to create art that is honest and true. My work is heavily influenced by jazz music. It inspires me, and like jazz, my art is improvised. I never start out actually knowing where the painting is going and when it will end.”
Andres Chaparro: Born 1963 in Hartford, Connecticut
Andres Chaparro is a self-taught artist. Although he studied art history in college, he has never taken an instructional art class. As early as he can remember, music and art have been an important part of his life. At the age of 13, Andres was introduced to jazz music with which he made an instant spiritual connection. This was a defining moment in his life as an artist. While in high school he would make frequent visits to the Wadsworth Atheneum Museum, which opened up the world of visual art for him. Although he always had an affinity for drawing, it was the museum visits that made him fall in love with art.
In the 1980′s Andres would embark on his journey as a neo-expressionist artist while completing his studies in New York City. He explored jazz as an enthusiast and visited SoHo art galleries and other major museums during this time. Chaparro painted for two years during which he explored different mediums and various subject matters; but he was always drawn back to jazz which led to many early pieces reflecting jazz greats such as John Coltrane. After two years Andres put down his brushes, and although he continued to sketch, he would not paint again for another twenty years.
In 2010 Andres’ desire to paint would once again emerge, and he would begin painting out of his home studio. He can be found painting on various surfaces and using a variety of techniques. He even engages his children in the process, setting them up with their own materials and encouraging them to create off the cuff as he does.
Mr. Chaparro is work is fluid and free, the paintings reflect more concern for spontaneous emotion rather than traditional conventions, and incorporate found objects, strong color contrast, and distorted subject matter.
The body of work that you see in the website, are paintings completed after his extended hiatus. Many of his early paintings remain in private collections.

Posted with a special permission by the painter himself  - 



Yannis Livadas: Je m’assieds sur toutes les chaises




Je m’assieds sur toutes les chaises
Parce que il n’y a pas de place
Pour l’art

Quand a commencé
2008 2011
Ou 2012

Des gouttes de ma chemise
Qui sèche

Les carillons de Saint Geneviève

Vu que les branches ne sont pas des dépositaires
Les démocrates sont faits
Pour tomber des nuages.

L’impitoyable en tête.
Une couronne de nuit dans l’évidence.
Les problèmes sont solution.

Mes os soupe
A l’intérieur dans la boue
de ma tombe.



Paris 30/005/2012

Γιάννης Λειβαδάς: Το προφίλ μιας ινδικής μάσκας


Η ινδική μάσκα που κρέμεται στο πλάι της ντουλάπας. Είναι η επικεφαλίδα αυτής της ενδιάμεσης εποχής, της παλινδρόμησης ανάμεσα στην παρατεταμένη άνοιξη και το επιφυλακτικό καλοκαίρι. 
Με τη γλώσσα σε κοινή θέα, την παράταξη των δοντιών της άνω γνάθου και τα ορθάνοιχτα μάτια που σε λεν κρετίνο ή προβάλουν το στιγμιότυπο ενός τρόμου, τον οποίο αναχαιτίζει με ένα αποθεματικό τρέλας, ειλικρίνειας.
Το νόημα είναι εύρημα, ένα εύρημα το οποίο ανακαλύπτεις και κατανοείς μέσω χαλασμών. Της γραφής το νόημα λοιπόν. Οι θεότητες χορεύουν την ροή μιας δύσκολης για τον άνθρωπο αιωνιότητας πατώντας πάνω σ’ ένα ανθρώπινο καταδικασμένο κορμί. Ο χαλασμός που σε πιάνει πάντα απροετοίμαστο. Πόσο μάλλον όταν λιμοκτονεί κάνεις την ώρα που προσπορίζεται διακυβεύσεις στον ιδεολογικό πλειστηριασμό ενός απόλυτου απανθρωπισμού.
Αυτοί που θέλουν να σώσουν τον κόσμο γλιστρούν αποκοιμισμένοι, μουσκεμένοι από το μητρικό γάλα. Κι εσύ μακριά από τούτη τη συγγένεια νιώθεις το μπούκωμα μιας κατάρας. Ο κόσμος υπάρχει για να είναι, όχι για να σώζεται, αλλά το είναι σημαίνει πως μπορεί και να μην είναι. Όπως εκείνο το σημάδι που ήταν το προμήνυμα αυτού που κατάντησες σήμερα: καμπόσος και ανυπόκριτος μόνο όταν έχεις να λάβεις ρέστα.
Το γάλα είναι ο γαλαξίας, όχι για να πίνεις γάλα, αλλά για να είσαι γάλα. 



Yannis Livadas with Jack Hirschman at "Le Temps des Cerises"/Paris 4/06/2012


Yannis Livadas: Night rain in Paris

Pontius Pilate washed his hands again; night rain in Paris.

[notebook; 4th of June 2012] 



 

Yannis Livadas / An encounter with Jack Hirschman


The first hot summer day of 2012. The dome of Pantheon at 11:30 was sparkling in the morning while I was heading for Rue de la Bucherie to meet my friend and poet Jack Hirschman. 
Our correspondence began in 1999; we have both translated each other’s poetry and he is going to translate my forthcoming book of poetry too. We walked around the Quartier Latin and got to my hang-out, La Rive Gauche. It was a beautiful encounter with bursts of laughter and jokes and an open, yet full of objections, conversation. 
For me poetry is an absolute expression of humanism; originality of the spirit, for Jack poetry is ideologicaly centered. A road-brass-band from Austria across the Fontaine Saint-Michel kept us silent for a few moments, while I believe we were both concentrated on the arguments that we had exchanged the previous hour. The conversation started again with me supporting the idea that the poet is a loner; a man who stands alone before society; Jack supported the idea that a poet is a political activist. Death will consume both ideas, that’s undeniable; but death stands also alone before the living. 

Paris, June 2nd 2012

                                                                                                                

Yannis Livadas / Hilarious facade

[News from notebook, 1st of June, 2012]

Today the sun in Paris has a personality problem the british couple in the opposite apartment is singing mew mew in the kitchen all the other windows are closed the flowers are about to move the pages of this book are cursed i hear microwave buttons and a lonely fly near the jasmine all together creating a hilarious facade of Seine burned alive.


Όλα τα πρωτότυπα κείμενα της ιστοσελίδας υπόκεινται στον νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων. Για την όποια χρήση ολόκληρων κειμένων ή αποσπασμάτων, από τρίτους, χρειάζεται άδεια από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας.

© Γιάννης Λειβαδάς: yannislivadas@gmail.com

ΜΟΝΤΑΡΤ (Alloglotta 2015)

ΜΟΝΤΑΡΤ (Alloglotta 2015)

ΑΝΑΠΤΥΓΜΑ (Κουκούτσι 2015)

ΑΝΑΠΤΥΓΜΑ (Κουκούτσι 2015)

ΤΟ ΞΙΓΚΙ ΤΗΣ ΜΥΓΑΣ (Κέδρος 2015)

ΤΟ ΞΙΓΚΙ ΤΗΣ ΜΥΓΑΣ (Κέδρος 2015)

.

.

Τζακ Κέρουακ - Ρεμπό και 18 Χάικου

Τζακ Κέρουακ - Ρεμπό και 18 Χάικου
Δίγλωσση έκδοση, (Κουκούτσι 2015)

Μπλεζ Σαντράρ - 23 Ποιήματα και μία συνέντευξη

Μπλεζ Σαντράρ - 23 Ποιήματα και μία συνέντευξη
(Κουκούτσι 2012)

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Αρχειοθήκη ιστολογίου