«Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής, μπορεί να με διαβάσει. Αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής, όχι».

Γ. Λ.


ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ English/Français

Σημείωση στο μικρό σπιράλ 24/03/2009



Τα λίγα λόγια, η συγγραφική λιτότητα, δεν πετυχαίνουν πάντα τον στόχο τους, αν ο στόχος τους είναι η ευστοχία, η ακρίβεια. Τα λίγα λόγια μπορούν κάλλιστα να περισσεύουν, να περιαυτολογούν, ανά περιπτώσεις μάλιστα, πολύ περισσότερο από κάποιες πληθωρικές γραφές. Η λεγόμενη λακωνικότητα δεν είναι ο μοναδικός φορέας του περιεχομένου. Όλοι οι τρόποι γραφής μπορούν να είναι φορείς περιεχομένου, αυτό εξαρτάται, αποκλειστικά, από το περιεχόμενο του συγγραφέα. Πολύ συχνά, συχνότατα, η λεγόμενη λακωνικότητα, δεν διαθέτει περιεχόμενο, είναι απλώς λακωνικότητα σε σχέση με κάποια πιο πλούσια γραφή, σε σύγκριση με κάποια πιο ποικιλόμορφη γλώσσα. Η ευστοχία, η ακρίβεια, ανιχνεύονται στο περιεχόμενο όταν αυτό καθίσταται τρόπος. Διότι το περιεχόμενο είναι, πρωτίστως, τρόπος, είναι ο ποιητής.


Γιάννης Λειβαδάς
Αθήνα 24/03/2009



Γιάννης Λειβαδάς: Πρωτοσέλιδο




O πολτός σε καλεί «Join the challenge», να λάβεις μέρος στην πρόκληση, στο γυρολόι εντός του μηδενός, μέσα στο κουλούρι μιας ανάπηρης ζωής. Στο παγκόσμιο σίριαλ με τίτλο «Κάτω από το όριο» (Below the line) συμμετέχεις,  οικειοθελώς, να ζήσεις σαν φτωχός κάτω από το όριο της φτώχειας, σε συνθήκες πραγματικής φτώχειας: όντας στο σίριαλ, με τις κάμερες πάνω σου, προσποιούμενος τον φτωχό και τον κατατρεγμένο. 
Ο τρόμος της αποκάλυψης του ανάλγητου που σε ολοκληρώνει. Εκεί, μέσα στο κουλούρι του μηδενικού, βλέπει κανείς, αν υπάρχει ακόμη κανείς που έχει τη δυνατότητα να βλέπει, πως περισσότερη προσοχή δίδεται τελικώς στους (παρ’ ολίγον) ανθρώπους που προσποιούνται πως βρίσκονται σε συνθήκες πραγματικής φτώχειας και κοινωνικής απαξίωσης - παρά στους πραγματικούς, στους αληθινούς φτωχούς αυτού του κόσμου.
Η ηρωική πενθήμερη εγκατάλειψη της σωστής διατροφής, της νόρμας του γεμάτου ψυγείου και της κοινωνικής «ισοφάρισης», θα προσφέρει σε κάποιον τη συνειδητοποίηση της πραγματικής φτώχειας, θα καταφέρει, επιτέλους, να μπει στην καλόκαρδη και ευαίσθητη παγκόσμια ομάδα εκείνων που κατανοούν και συμπάσχουν. Σα να λέμε, έλα να παίξεις τον ρόλο σου, καημένε, γιατί παρατράβηξε αυτή η ιστορία των αυθεντικών φτωχών του κόσμου και η λύση για τούτο είσαι εσύ (καημένε) το alter ego της παραγραφής, της απόκρυψης του αληθούς. Το τρεχαντήρι της λησμονιάς της ανθρώπινης μνήμης. Έπονται αξιοσημείωτα, γιατί η συμμετοχή σου είναι άριστη στον καημό και στο σκούπισμα με το αντισηπτικό χαρτομάντιλο.
Στο ίδιο μήκος νήματος, συγγνώμη κύματος ήθελα να πω, κινείται και η άλλη τρανή πρόκληση, εκείνη των «100.000 ποιητών για την αλλαγή» (100.000 Poets for a change). Να παιχτούν οι ρόλοι, να διασυρθούν οι σημασίες και να υπάρξουν, οπωσδήποτε, νικητές. Γιατί παρατράβηξε αυτή η ιστορία με τους χαμένους, και με τους αλλιώτικους. Λες και οι ποιητές υφίστανται και δημιουργούν εδώ και αιώνες για άλλον λόγο, πέρα από εκείνον της αέναης αλλαγής, της αέναης ανάγκης για επανιεράρχιση. 
Οι ποιητές (τους και των ιδίων) καλούνται σήμερα είτε να είναι ίδιοι με όλους, να συσκέφτονται μαζί με όλους, να συμμερίζονται το κατάπλασμα της κοινωνικής και πολιτικής (δεξιάς ή αριστερής) παρηγορίας, διαφορετικά αλίμονοευτυχώς όμως η πρεμούρα διασώζεται με όσους συμμετέχουν στον λυτρωμό και στο τρεχαντήρι των διαφημισμένων οδυρμών "υπέρ ανθρώπου και επανάστασης". 
Να βρίσκει κάθε κακόμοιρη ύπαρξη μια θέση στην εξέδρα, γιατί η εξέδρα είναι το συνώνυμο της, μαζί με τη διαφήμιση, μαζί με την απόκρυψη του πραγματικού εαυτού που έχει συμμετάσχει σχεδόν σε κάθε αντιδραστική και ενάντια στην ελευθερία του ανθρώπου σύμβαση – του σιγείν, του υπαλληλίζειν, του τυρβάζειν και αλαλάζειν. Διότι οι ποιητές, εκείνοι οι προβληματικοί, οι αντικοινωνικοί τύποι, κάνουν ανέκαθεν άλλη δουλειά από το να επιφέρουν την αλλαγή. Την αλλαγή ως προς τι και για ποιον όμως. 
Υπάρχει και η άρνηση, η κίνηση με τον άνθρωπο, ο δεσμός της ενότητας της ολίγης αλήθειας που δεν σπάζει για χάρη της παραζάλης, της ευμεγέθους προσποίησης: όλοι μαζί, (από το «Κάτω από το όριο» και τους «100.000 ποιητές για την αλλαγή») αναπηδούν με τα χέρια πιασμένα ως σύντροφοι για να κατακάτσει το σκουπιδαριό κάτω από τη φλοκάτη της εποχής. 
Όσο ο πρώτος αντιλαμβάνεται εαυτόν και φτώχεια, άλλο τόσο ο δεύτερος αντιλαμβάνεται εαυτόν και ποίηση.


Παρίσι 27/09/2012

Γιάννης Λειβαδάς: Αυτός που κοιτάζει είναι πιο τυφλός απ' αυτόν



Αυτός που κοιτάζει είναι πιο τυφλός απ’ αυτόν που δεν κοιτάζει και αυτός που δεν κοιτάζει είναι πιο τυφλός απ’ αυτόν που δεν βλέπει.

Γ. Λ.
Μετς 2006

Γιάννης Λειβαδάς – Σε κατεργάζονται


http://toparathyro.wordpress.com/2012/09/26/%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B2%CE%B1%CE%B4%CE%AC%CF%82-%CF%83%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9/



“Put down the pen someone else gave you. No one ever drafted a life worth living on borrowed ink.”
-Jack Kerouac
 
Καμιά φορά προθάλαμος της γραφής είναι ένα δωμάτιο σε κάποιο ξενοδοχείο. Εισέρχεσαι ικανοποιητικά στην κατάσταση της δημιουργίας εφόσον έχεις επιλέξει να κλειστείς σε τέσσερις τοίχους προνοητικότητας. 
Ουκ ολίγοι έχουν καλλιεργήσει μια μακροχρόνια σχέση με τα ξενοδοχεία. Μια σχέση που αποδείχθηκε λίαν αποδοτική. Το μισθωμένο δωμάτιο παίζει τον ρόλο του σκάφανδρου στη διάρκεια της απομόνωσης καταμεσής του ωκεανού των κοινωνιών και των βαθυπέδων της έμπνευσης. Μονάζει κανείς ενώ ιερουργεί. 
Αναδημοσιεύσεις από νύχτες αϋπνίας, από κάποιο φρικαλέο tremens, από τις στιγμές απείρου κάλους μιας εκστατικής βαρεμάρας, από την αίσθηση, και μόνο, της θέσης και της κατασκευής του ξενοδοχείου, από εκείνες τις ώρες που η τριβή του πνεύματος πάνω στην επιφάνεια του κόσμου προκαλεί σπίθες, φωτιές, και αναλαμπές μαύρες.
Έχεις μονάχα τα απολύτως απαραίτητα και το σκηνικό διατίθεται έτοιμο, ολοκληρωμένο και πάντοτε διαθέσιμο. 
Πριν εισέλθεις στο θέμα εισέρχεσαι στο δωμάτιο και από κάποιο σημείο του δωματίου περνάς ξάφνου σαν φάντασμα στον τόπο της γραφής. 
Πιλατεύεις δηλαδή τον ίδιο σου τον εαυτό. Είσαι μέσα και παριστάνεις τη βολταρία μέσα-έξω. Έχουν σακατευτεί πόσα πνεύματα από τις απανωτές σοβαροφάνειες, από τις απανωτές «διευκρινήσεις του μεταβλητού», από την άγρια πολεμική στη φυσικότητα της έμπνευσης που κάνει τόσο κακό σε ορισμένους όσο και μια πετρελαιοκηλίδα στη θάλασσα. Όσο το εικόνισμα στην προσευχή μα και η προσευχή στο εικόνισμα.
Έχεις στρωθεί στο στενό γραφείο που ακουμπά ακριβώς στο άνοιγμα του παραθύρου, είσαι στον τρίτο όροφο και σκοντάφτεις μονίμως στον ουρανό, κοιτάζεις απέξω και νιώθεις κυρίως την απόσταση, ή καλύτερα, τις αποστάσεις ενός κόσμου εσωτερικού. Η πιο εκλεκτή και εκλεκτική αυθαιρεσία που υπάρχει στην πλάση λαμβάνει χώρα και χρόνο, σπάζει τα παράθυρα και κάνει την πόρτα να χτυπά ανοιγοκλείνοντας σαν από το πάλλευκο χέρι ενός αόρατου πλάσματος που τρομάζει μονάχα όσους αδυνατούν να δεχτούν την ύπαρξή του. 
Τι μπορεί λοιπόν, καθώς βλέπουμε ολοφάνερα ετούτο το σημείωμα να οδηγείται στην φαυλότητα, να θεωρήσουμε πως υποδηλώνουν όλα αυτά τα τρισμέγιστα ελαττώματα; Υπάρχει πράγματι ένας προθάλαμος, ένας διάδρομος του ημίφωτος και η κεντρική αίθουσα όπου δειπνεί ολομόναχο, με όλες τις σχετικές τιμές και τα πρωτόκολλα, το ανυπεράσπιστο θαύμα; Τι γυρεύεις σε τούτο το μισθωμένο δωμάτιο; 
Η αλήθεια είναι ότι έχεις βγάλει έναν κάλο απ’ το άσκοπο περπάτημα και τώρα είσαι βαθιά συνεπαρμένος από την υποψία ενός τρόμου πως μέσα απ’ τον κάλο υπάρχει ένα καταραμένο εμφύτευμα υπαρξιακής παρακολούθησης που σε κάνει να χάνεις τα λογικά σου. Έχεις αρχίσει να καταγράφεις τους φόβους σου. Μπορεί και την πλέον ευχάριστη τροπή και κατάληξη της εμπειρίας σου, με την οποία είσαι οπωσδήποτε ικανός και ειδικά προικισμένος, να γράψεις ένα ολόκληρο βιβλίο αμέτρητων σελίδων και κατόπιν να αναπαυθείς πλήρης και ικανοποιημένος που ήσουν ένας άψογος μισθωτής και τόσο φιλικός με τον ξενοδόχο• που έφτασε, λόγω συμπάθειας, να σου εξομολογηθεί και δυο-τρία από τα μεγάλα του μυστικά το απόγευμα που έκλεισες τον λογαριασμό και παρέδωσες το κλειδί.
Άλλο νούμερο όμως είναι κυκλωμένο πάνω στο καλαντάρι που κρέμεται στον τοίχο που ξαποσταίνει η σκιά σου. Το δωμάτιο είναι αυτό και βρίσκεται πάνω σ’ ένα νησί και το νησί πάνω στο όνομά του. Ένα ολόκληρο νησί που αδυνατεί εντούτοις να είναι ένα σημείο τόσο καθορισμένο όσο μια σημαδούρα στη θάλασσα. 
Χαζεύεις τις ψαρόβαρκες και τα ιδιωτικά γιοτ που την αυγή αποκτούν το χρώμα της ξεραμένης βανίλιας, το πραγματικό χρώμα το έχει ο μοναδικός γλάρος. Οι φλοίσβοι πάντοτε σε συμβουλεύουν, σχεδόν το ίδιο εμφατικά με την άρνησή σου να φοράς βερμούδα και κοντομάνικη μπλούζα, παρότι έχεις πλάτες και μπράτσα• αλλά και τόσο λευκά πόδια. Τι σού είναι τα χαράς ευαγγέλια.
Σε κατεργάζονται, ο συγγραφέας βρίσκεται στο δωμάτιο παραδίπλα.
 
Lampedusa 2009

Some prints


Γιάννης Λειβαδάς: στο Straw Dogs Magazine

Μία συνέντευξη και τέσσερα ποιήματα στο πρώτο τεύχος του περιοδικού τεχνών "Straw Dogs" με έδρα την Κύπρο.



Γιάννης Λειβαδάς: 35 Ποιητών

Εξαντλημένο.



Gertrude Stein, Mina Loy, Samuel Greenberg, George Oppen, Paul Βowles, Josephine Miles, Hilda Morley, Weldon Kees, Philip Larkin, Philip Whalen, Bob Kaufman, Kenneth Κoch, Donald Justice, Allen Ginsberg, Sinclair Beiles, Ted Berrigan, Mark Strand, Robert Mezey, Russell Edson, Paul Blackburn, Kathleen Frazer, Diane Wakoski, Billy Collins, William Mathews, Al Masarik, Leslie Scalapino, David Kirby, Al Zolynas, Bob Perelman, George Evans, August Kleinzahler, John Yau, κ.ά.

Yannis Livadas: Ravaged By The Hand Of Beauty

Published in a limited collectible edition, by Cold Turkey Press. (France)
Orders at: coldturkeypress@gerardbellaart.com



Remy de Gourmont:


‎"La postérité, c’est un écolier qui est condamné à apprendre cent vers par cœur. Il en apprend dix, bredouille quelques syllabes du reste : les dix c’est la gloire ; le reste, c’est l’histoire littéraire."




Jack Kerouac: Put down the pen


"Put down the pen someone else gave you. No one ever drafted a life worth living on borrowed ink."

-Jack Kerouac



Γιάννης Λειβαδάς: 12/09/2012

Σηκώνει η γριά ιδιοκτήτρια τα ρολά του παλαιοπωλείου με τη γκριμάτσα δύο ήρεμων πουλιών.

12/09/2012

Γιάννης Λειβαδάς: Τους

Όταν αντιγράφουν, αντιγράφουν τη μελαγχολία της ήττας τους.


[Σημειωματάριο τσέπης / Ιούνιος 2002]

Ο Μοντερνισμός

Ο Μοντερνισμός εμφανίστηκε με τα έργα «La Légende de Novagorode» και «Séquences». Τεκμηριώθηκε δε, με το έργο «Les Pâques à New York». Οι υπόλοιπες περιπτώσεις, σχετικά με την πρώτη εμφάνιση και τεκμηρίωση του Μοντερνισμού υπολείπονται.



8 Σεπτέμβρη 2012

Η ελληνική κατάσταση έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο σήψης που είναι πλέον αδύνατο να τεκμηριώνεις δίχως να θίγεις υπόληψη.

Γ.Λ.

Γιάννης Λειβαδάς: Το φλεβοκόπημα του Μπραμαπούτρα



Το φλεβοκόπημα του Μπραμαπούτρα
Δοκίμια και σχόλια 

Ετοιμάζεται

Γιάννης Λειβαδάς: Μονπαρνάς



Μονπαρνάς

Στο νεκροταφείο
ο άνεμος μπερδεύει τους παραλήπτες
των σημειωμάτων που αφήνουν οι επισκέπτες.




Όλα τα πρωτότυπα κείμενα της ιστοσελίδας υπόκεινται στον νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων. Για την όποια χρήση ολόκληρων κειμένων ή αποσπασμάτων, από τρίτους, χρειάζεται άδεια από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας.

© Γιάννης Λειβαδάς: yannislivadas@gmail.com

ΜΟΝΤΑΡΤ (Alloglotta 2015)

ΜΟΝΤΑΡΤ (Alloglotta 2015)

ΑΝΑΠΤΥΓΜΑ (Κουκούτσι 2015)

ΑΝΑΠΤΥΓΜΑ (Κουκούτσι 2015)

ΤΟ ΞΙΓΚΙ ΤΗΣ ΜΥΓΑΣ (Κέδρος 2015)

ΤΟ ΞΙΓΚΙ ΤΗΣ ΜΥΓΑΣ (Κέδρος 2015)

.

.

Τζακ Κέρουακ - Ρεμπό και 18 Χάικου

Τζακ Κέρουακ - Ρεμπό και 18 Χάικου
Δίγλωσση έκδοση, (Κουκούτσι 2015)

Μπλεζ Σαντράρ - 23 Ποιήματα και μία συνέντευξη

Μπλεζ Σαντράρ - 23 Ποιήματα και μία συνέντευξη
(Κουκούτσι 2012)

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Αρχειοθήκη ιστολογίου