«Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής, μπορεί να με διαβάσει. Αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής, όχι».

Γ. Λ.

Αρχική Σελίδα Βιβλιογραφία Βιογραφικό Μεταφράσεις English/Français

Γιάννης Λειβαδάς: Ο λαϊκός αισθητισμός του παραμικρού




Η παρακμή πέρασε το στάδιο της κλιμακτήριου περιπέτειας και αναβαθμίστηκε σε επίσημη λατρεία. Η ελληνική ωρίμανση των τελευταίων τεσσάρων χρόνων αποκάλυψε μια πρωτόφαντη καινοτομία: ο μόνος τρόπος για να προσφέρει ικανοποίηση η ιστορία είναι η αναγωγή του βάσανου σε αισθητικό μοτίφ του παρόντος μιας ολόκληρης κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που σπαρταράει μέσα στην υπαρκτική της βλέννα όπως τα χέλια που έχουν μόλις ελευθερωθεί από το αγκίστρι και τινάζονται μέσα στον επιθανάτιο κουβά, τον οποίο ο ψαράς έχει την ικανότητα να γεμίζει καθημερινά με ευκολία.
Τι νατουραλισμός, θα πει κανείς, η μεταφορική χρήση επί μίας καθολικής κατακρήμνισης, τέτοιας μάλιστα σημασίας. Ο νατουραλισμός του προσχήματος όμως, δηλαδή στην πραγματικότητα, η γελοιότητα της πρόκρισης του «έλληνα που είναι χαμένος από χέρι», είναι ο απώτατος νατουραλισμός τον οποίο φαίνεται να μοιράζονται άπαντες(;) εκτός από τους τρελούς. Οι τρελοί, μα ίσως ακόμη και οι μισότρελοι, είναι οι μόνοι που δεν χρειάζεται να εξοπλιστούν με αισθητικά ή ιδεολογικά μέτρα και σταθμά για να αντιμετωπίζουν το παρόν, το μοτίφ, τον εκρηκτικό ετούτο νατουραλισμό των αλληλουχιών όλων των «αντιδράσεων» που ασκούν κριτική στην υπάρχουσα ελληνική κοινωνία, η οποία έχει μεταβληθεί σε άσυλο του εαυτού της.
Λατρεύει ο απονενοημένος άνθρωπος σκυμμένος μπροστά από την ασταμάτητη περιφορά των λειψάνων της γενιάς του. Λατρεύει ακόμη και ο ατζαμής, ή ο «δες, ακόμη κι αυτός πλέον». Λατρεύουν εκείνοι που προτάσσονταν ως οι καλύτεροι μιας εποχής ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που λατρεύουν οι μέχρι πρότινος απόκληροι και αποδυναμωμένοι, που βρήκαν πια τον τρόπο να αποδράσουν από το κοινωνικό χαμαλίκι, προσφέροντας κοινή γονυκλισία.
Γιατί οι λύσεις, κύριοι, είναι δυο, για να αποκάμουμε εντελώς πλάι στο θολό ποτάμι του χρόνου, μέσα στον κουβά. Οφείλουμε με πάσα υπευθυνότητα να ψαρευόμαστε ως είδη που αντιστέκονται δια της αντανακλαστικής αντίδρασης στην έκθεση εκτός υδάτινου περιβάλλοντος, ή, θα ψαρευόμαστε ήδη ψόφια και σε προχωρημένη σήψη, ώστε ο εκείνος ο, πώς να τον ονομάσεις, με το αγκίστρι, να αναγκάζεται να μας επιστρέφει μετά βδελυγμίας στο ποτάμι.
Περί ορέξεως, χελόπιτα. Θυμάμαι πως την έφτιαχνε στον φούρνο ο συνονόματος ο παππούς μου, με κόκκινη σάλτσα και μπόλικο καταπράσινο μάραθο και την σέρβιρε πάντοτε μέσα σε μια γαλάζια παλαιική πιατέλα που είχε στις άκρες ραγίσματα.
Τρικολόρε εκτός γεύσεως, αλλά δημιουργούσε ένα καταπληκτικό, σχεδόν χαρμόσυνο και ελπιδοφόρο μοτίφ, που σαν το παρατηρούσε σιωπηλά όλη η οικογένεια, χανόταν μέσα σε αίολες αλλά ιδιαίτερα αισιόδοξες σκέψεις για το μέλλον. Να σου τρέχουνε τα σάλια. Κι ακόμη δεν είχες φάει μπουκιά.
Όταν το τραπέζι είναι στρωμένο μιλάς με κάποια αυτοπεποίθηση. Όταν λείψει η πιατέλα απ’ το τραπέζι, είναι προτιμότερο να αποχωρήσεις πρώτος. Όταν σπάσει η πιατέλα και ο παππούς έχει πια πεθάνει, ετοιμάσου να λάβεις θέση πλάι στον δρόμο, για να λατρέψεις όλα όσα θα ακτινοβολεί το κυτίο του επιταφίου της γενιάς σου. Μέχρι τα μπούνια.
Οι τρελοί και οι ημίτρελοι σάμπως να μοιάζουν πιο άνετοι, πιο αδιάφοροι, με κάποιον περίεργο τρόπο δείχνουν ακόμη και επιτυχημένοι. Θα φταίει εκείνος ο άκρατος κονστρουκτιβισμός που ανέκαθεν τους χαρακτήριζε. Δεν λαμβάνουν κι όμως κατέχουν. Δίχως να το πάρουμε είδηση, ενόσω προκόβαμε αποτελώντας σημαντικό σταθμό στην ιστορία των συμβολικών αξιών της δημογνωμίας, εκείνοι έκοβαν από τις αυλές μας όλα τα τριαντάφυλλα και τις μαργαρίτες. Τι να πρωτοπεί κανείς για δαύτους, ποιος διάολος ξέρει, την ώρα που καθόμασταν όλοι εμείς στο τραπέζι, με τι καταγίνονταν. 



Γιάννης Λειβαδάς: Αγύριστα

Τα χιλιόμετρα είναι η προκοπή της αντιγνωμίας των σημείων / άλλα χιλιόμετρα δεν υπάρχουν, με εξαίρεση τα δανεικά.


Γιάννης Λειβαδάς: Κατά το μάλλον ή ήττον

Σε ένα σημείο της εισαγωγής του βιβλίου του Μπλεζ Σαντράρ «23 Ποιήματα Και Μία Συνέντευξη» (Κουκούτσι 2012), ανέφερα διακριτικά, σχετικά με την συνέντευξη: «αναρωτιέμαι αν ποτέ εκδοθεί, τι θα καταλάβει κανείς απ’ αυτήν».  
Έγινα πρόδρομος απίθανων διαβεβαιώσεων:
Το γεγονός πως λαμβάνω μηνύματα όπου υπογραμμίζεται η επιδοκιμασία του Σαντράρ στο έργο του Μαγιακόφσκι αρκεί για να ανατινάξει κανείς στον αέρα όλες τις βιβλιοθήκες του κόσμου. Η ανάγνωση, όπως έχω ήδη προ καιρού αναφέρει, θα αποτελέσει σταδιακά είδος ικανότητας προς εξαφάνιση.
Ο Σαντράρ επιδοκίμασε τον τρόπο διακίνησης και παρουσίασης των ποιημάτων του Μαγιακόφσκι, την δυνατότητα διασποράς τους σχεδόν παντού μέσα στο αστικό τοπίο. Σε καμία περίπτωση όμως δεν επιδοκίμασε ούτε το ύφος, ούτε την πολιτική τοποθέτηση, ούτε βέβαια το περιεχόμενο των ποιημάτων του.
Και ετούτη η έκτακτη επισήμανση είναι αμφίβολο αν χρειαζόταν να γίνει.




Γιάννης Λειβαδάς: Μέσος δάκτυλος



Η πιο χυδαία ωραιοπάθεια είναι αυτή που οδηγεί στην ιδιοτελή σύμπραξη και στη λυκοφιλία. 

Quartier Latin, 20/02/2013

Η υπερβολική δόση ζωής



Η υπερβολική δόση ζωής δεν οδηγεί στην ποίηση. Εντούτοις ο ποιητής είναι γέννημα μιας τέτοιας δόσης.   

Γ. Λ.
2008

Εκδοτική Ενημέρωση

Τζακ Κέρουακ - Οράματα του Κόντυ (Ηριδανός 2015)     
Τζακ Κέρουακ - Η μικρή και η μεγάλη πόλη  
Τζακ Κέρουακ - Οράματα του Ζεράρ
Κένεθ Ρέξροθ - Ποιήματα (Ηριδανός 2014)
Φρανκ Ο' Χάρα - Ποιήματα (Ηριδανός 2014)
Άλεν Γκίνσμπεργκ - Ποιήματα
Ουίλιαμ Μπλέικ - Ποιήματα (Κουκούτσι 2014)
Ρόμπερτ Κρίλι - Ποιήματα
Έζρα Πάουντ - Ποιήματα (Κουκούτσι 2013)
Πολ Μπόουλς - Ποιήματα
και κάμποσα ακόμη.... αρχής γινομένης από τα μέσα του 2013


Σάκης Παπαδημητρίου / Άκης Κερσανίδης

"First Move X 2"

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013 - Ώρα 21:00
Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Θεσσαλονίκη



 

Γιάννης Λειβαδάς: Ακολουθία


Επωμίστηκε να καταστρέψει τη ζωή του και αφού ζωή δεν έχει, καταστρέφει τις ζωές των άλλων. Επωμίστηκε δηλαδή την οσία κτητική αντωνυμία της μονοτονίας.

Παρίσι 17/02/2013


 

Janis Livadas - Bezumlje - rasute pesme 2001-2009


"Bezumlje I", "Svi će biti osvetljeni ali ne po redu".

 

 





Γιάννης Λειβαδάς: 5/02/2013




Ο κόκκος αλατιού είναι ακριβός, φτηνή είναι η αλμύρα.

5/02/2013

Αρχειοθήκη ιστολογίου

.