«Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής, μπορεί να με διαβάσει. Αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής, όχι».

Γ. Λ.

Αρχική Σελίδα Βιβλιογραφία Βιογραφικό Μεταφράσεις English/Français

Φεγγάριον

Παραφράσεις, λογοκλοπές και εκφραστικές παντομίμες. Ευτυχείς μόνο οι αναγνώστες που δεν γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται.
Σε αντίθεση με τους κρίνοντες που φαντάζονται οδυνηρές καταστάσεις.







Λαϊκιστί



- Στις  παραλλαγές μιας απαλλαγής

Μέσα σε τούτη τη βάναυση ελληνική εποχή. Οι αναζητήσεις των αγνοουμένων είναι πολύ λιγότερες από τις αναζητήσεις νομιμοποίησης κάθε επίφασης. Τα ελληνικά ρολόγια γυρνούν εγγράφοντας την επανάληψη του επίπλαστου. Κανένας ποντικός δεν ξεμυτίζει από το λαγούμι άμα δεν το έχει σκάψει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αντίθετη σε σχέση με καθετί. Ανάθεμα τον μύθο με τον ποντικό που περιπλανιόταν μέσα στο κοιμητήριο, εγκλωβισμένος σε ένα ανθρώπινο κρανίο.

Ο σκοπός, ο οποίος συνάμα επιβάλει όλα τα πιθανά και απίθανα μέσα, είναι η συστέγαση των αδυναμιών, η δημιουργία μιας κοινότητας προσηλωμένης στο παχυλό είναι, το οποίο παραμένει κολλημένο, με χίλια βάσανα, πάνω στην υπαρξιακή τσόχα, ακίνητο, με την πλευρά της εξάρας να αστράφτει, δημιουργώντας την αναγκαία εκτυφλωτική λάμψη του στατικού.   

Μέσα σε τούτη τη βάναυση ελληνική εποχή. Οι διακριτικές συμφωνίες, οι ομόνοιες και οι επίσημες συνδιαλλαγές επί κενού υπαρξιακού αέρος. Το φέρον της βαρύτητας ανάλγητο. Όλες οι μερίδες με επαναστατικά μαχαιροπήρουνα, και μάλιστα στο τέλος απλήρωτες. Οι φαντασιοκόποι εξημερωμένοι και νηφάλιοι στην παιδική τους κλίνη, είναι πια οι εκφραστές της ζωής. Γιατί αλλιώς θα πρέπει όλοι να ανακαλύψουν τον εαυτό τους εκτεθειμένο στο χαοτικό φως. Κάθε σπιθαμή διαφοροποίησης πόσους πνευματικούς θανάτους κοστίζει.

Οι μαριονέτες θα μπορούσαν, αν ήθελαν, να μάθουν κάτι από τις κλωστές. Μα και από τα πρόσωπα που λείπουν από το κοινό της δικής τους παράστασης. Κι αυτό ασύμφορο.

Λαϊκιστί, όπως εκείνοι που μιλούν για τις παρεκκλίνουσες ακτίνες του οινοπνεύματος και δεν έχουν ούτε μια φορά στη ζωή τους ακούσει τους γιατρούς να τους αναγγέλλουν τα κακά μαντάτα για το συκώτι. Όπως εκείνοι που μορφάζουν ιδιαίτερα αγανακτισμένοι ως μπροστάρηδες κάποιας επανάστασης την ώρα που ζουν, επιδοτούνται και κομπιάζουν με το κρατικό χρήμα, όντας πλήρως ενταγμένοι στις προσταγές του συστήματος. Όντας υπάλληλοι του συστήματος. Όπως οι ανίκανοι να δημιουργήσουν μιαν αράδα που θα κατορθώσει στον Θάνατο μια στιγμιαία τρικλοποδιά, θέτουν τα ονόματά τους πάνω στα λογοτεχνικά εξώφυλλα.


Γιάννης Λειβαδάς 24/10/2012

Γιάννης Λειβαδάς: Χάικου

Κοιμάται σαν παιδί.
Την αφήνω να
συνεχίσει.


Παρίσι, 24/10/2012

Το χειλάκι του πικραμένου



Στον χώρο της λογοτεχνίας, έναν χώρο ο οποίος διευρύνει διαρκώς τα όριά του, αλλά: γνωρίζει πολύ καλά πώς να διαφυλάττει τα νώτα του, εμφανίζονται πρωτοβουλίες παρουσιάσεων, αφιερωμάτων και δημιουργικών σχολιασμών προς πάσα κατεύθυνση και επί παντός λογοτεχνικού φαινομένου, το οποίο διαθέτει αξία, ώστε να ερευνηθεί και να εκτεθεί περαιτέρω.
Δικαίωμα ή άδεια δημιουργικής παράστασης στον κριτικό όπως και στον ποιητικό χώρο, δεν υπάρχει, δηλαδή το δικαίωμα του να εκφράσει κανείς κάποια υποψία ή άποψή του προβάλλοντας ένα κείμενο ή μία εργασία επί κειμένου, είναι παραδομένο, διαθέσιμο και οπωσδήποτε (υπό ηθική έννοια) αφύλακτο. Και ορθώς, φυσικά, είναι τέτοιο.
Γράφει, συνεπώς, ο καθένας, ό,τι θεωρεί πως οφείλει, και εκτίθεται παράλληλα με ετούτη την πράξη, καθιστώντας όμως όχι μόνο την υπογραφή του διάφανη, αλλά και το ποιόν της μέριμνάς του.
Η παρουσίαση, λοιπόν, μιας μεταφραστικής εργασίας ή μιας κριτικής προσέγγισης για το έργο ενός λογοτέχνη, πρώτα και πάνω απ’ όλα διατυπώνει ξεκάθαρα και τολμηρά τον λόγο για τον οποίο ολοκληρώθηκε αυτή η πρωτοβουλία, όπως επίσης και την χρονική (ιστορική) τομή στην οποία συνέβη. Με πολύ απλά λόγια: για ποιόν λόγο εκφράζεται κανείς, και τι είναι αυτό που εκφράζει.
Τα παραπάνω, έστω προχείρως παρατεταγμένα, αποτελούν τη φύση του αυτονοήτου κάθε πράξης η οποία αφορά το αντικείμενο της λογοτεχνίας. Συνεπώς, όταν κανείς παρακάμπτει ως ανήξερος (ή καλύτερα, αδιάβαστος, ή ακόμη καλύτερα: άσχετος) μια λογοτεχνική εργασία με απολύτως κοινό θέμα (ποιητής και έργο) η οποία έχει ήδη τοποθετήσει το θέμα σε πραγματικό, και μάλιστα πολύ πρόσφατο χρόνο (διαφορά μηνών, εβδομάδων ή και μόλις ολίγων ημερών) και μάλιστα έχοντας  κάνει τη «διαφορά»· αυτό που καταθέτει αποτελεί προφανώς αντικείμενο της ατομικής του αψιμαχίας με τον λογοτεχνικό χρόνο (αυτό δηλαδή που υποφέρει άνανδρα ως τάση αθανασίας), διότι ο τύπος, όπως βεβαίως και η ουσία της παρουσίασης, δεν αποκαλύπτουν τίποτε άλλο από τον αδαή παρασυρμό της λογοτεχνικής (εδώ υπό την έννοια της κριτικής και της μετάφρασης) διάκρισης σε αγώνα αμερικανικού μπιλιάρδου στο καφενείο μιας ανήλιαγης επαρχιακής πατρίδας, όπου ο νικητής θα βάλει σύντομα τα καλά του για να αναλάβει τους μεγάλους παίκτες στα τραπέζια της (λογοτεχνικής) πρωτεύουσας. Παιδικές φαντασίες, λοιπόν, από μια ανυπόστατη αφετηρία προς έναν επίσης ανυπόστατο προορισμό, ή στόχο. Για να γελάσει το χειλάκι του πικραμένου, ο οποίος κατ’ εξακολούθηση  ποντάρει στο χάδι της κατεστημένης παρακμής, της οποίας αποτελεί φυσικό  και αγαπημένο τέκνο.
Πέραν τούτου, -γιατί τα αίματα (αν υπάρχουν πλέον ζωντανά) είναι καλύτερο να ανάβουν από καιρό σε καιρό, παρά να κυκλοφορούν νωθρά μέσα στο θανατερό μας σώμα- εκείνη η προτεταμένη, ως χωριάτικου πετεινού, πρεμούρα της αποκάλυψης του λογοτεχνικού αντικειμένου, είναι σημάδι πνευματικής βρογχοκήλης, η οποία προφανώς και ευθύνεται για τέτοια καμώματα. 
Κλείνω, με μια ευχή που κοιλοπονά μια πρόκληση: είθε κάποιο ίχνος ανδρισμού και υπευθυνότητας να προκαλέσει κάποιαν, δημόσια πάντα, αντιπαράθεση για το καλό όλων μας.

Παρίσι, 18/10/2012

Γιάννης Λειβαδάς: Bulletin



Τίποτα δεν ξεκαθαρίζει τώρα. Όλα έχουν ήδη ξεκαθαρίσει με τον πιο απόλυτο και ολοκληρωμένο τρόπο, γι' αυτό και ετούτα τα αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα της λεγόμενης κατεστημένης οδηγίας και τα αποτελέσματα της λεγόμενης περιθωριακής. Είναι άκυρες και αποτυχημένες από καιρό. 

Τόσο το λεγόμενο κατεστημένο όσο και το λεγόμενο περιθώριο φυτοζωούν με τον ορό της ακύρωσης της ζωής και του υπαρξιακού θαύματος. Το πρώτο βυθισμένο στην ημιμάθεια και το δεύτερο στον παλιμπαιδισμό, συγκροτούν το πλαίσιο της ατολμίας και της μιζέριας με απόλυτη επιτυχία.

Μέσα από τον καταψύκτη ξεπροβάλλουν τις τελευταίες μέρες εκείνοι που προσπαθούν να θέσουν το νήμα της κούρσας λίγα εκατοστά πιο πέρα από τα λιγωμένα τους σωθικά, ώστε να καταφέρουν να το κόψουν, για πρώτη φορά και, επιτέλους, δίχως να τους αμφισβητήσει κανένας.

Αυτή η δυνατότητα δεν προσφέρεται, να είναι σίγουροι. Οι ματαιοδοξίες θα είναι πάντα προσβεβλημένες γιατί είναι μάταιες.







Ίσσα / ένα χάικου



Στην πατρίδα                                                      

οι πίθηκοι μαθημένοι

στα ψηλά καπέλα.



Ίσσα.

[μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς]




Charles Bukowski: About poetry and poets



“the difference between an artist and a performer is the difference between God and a necktie salesman”

Όλα τα πρωτότυπα κείμενα της ιστοσελίδας υπόκεινται στον νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων. Για την όποια χρήση ολόκληρων κειμένων ή αποσπασμάτων, από τρίτους, χρειάζεται άδεια από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας.

© Γιάννης Λειβαδάς: yannislivadas@gmail.com

ΜΟΝΤΑΡΤ (Alloglotta 2015)

ΜΟΝΤΑΡΤ (Alloglotta 2015)

ΑΝΑΠΤΥΓΜΑ (Κουκούτσι 2015)

ΑΝΑΠΤΥΓΜΑ (Κουκούτσι 2015)

ΤΟ ΞΙΓΚΙ ΤΗΣ ΜΥΓΑΣ (Κέδρος 2015)

ΤΟ ΞΙΓΚΙ ΤΗΣ ΜΥΓΑΣ (Κέδρος 2015)

.

.

Τζακ Κέρουακ - Ρεμπό και 18 Χάικου

Τζακ Κέρουακ - Ρεμπό και 18 Χάικου
Δίγλωσση έκδοση, (Κουκούτσι 2015)

Μπλεζ Σαντράρ - 23 Ποιήματα και μία συνέντευξη

Μπλεζ Σαντράρ - 23 Ποιήματα και μία συνέντευξη
(Κουκούτσι 2012)

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Αρχειοθήκη ιστολογίου